Siarka plastyczna jest jedną z odmian alotropowych siarki. Podobnie jak siarka krystaliczna składa się z cząsteczek. Siarka krystaliczna składa się z ośmioatomowych pierścieni, a z kolei siarka plastyczna składa się z łańcuchów. Łańcuchy siarki mają zróżnicowaną długość, dlatego nie można im przypisać określonego wzoru chemicznego. Technicznie rzecz biorąc, siarka plastyczna jest polimerem. Wbrew nazwie siarka plastyczna nie zachowuje się jak plastelina, ale raczej jak guma. Jest bardzo sprężysta i trudno nadać jej kształt. Ponieważ odmiana ta jest nietrwała, po kilku godzinach dochodzi do przemiany w siarkę krystaliczną. Chociaż siarka polimeryzuje w temperaturze około 200 stopni Celsjusza to siarką plastyczną określa się polimer o temperaturze pokojowej.
Otrzymywanie siarki plastycznej:
potrzebne materiały:
okulary ochronne
duża probówka
łapa do probówek
palnik gazowy
zlewka z wodą
siarka
Probówkę napełniamy siarką siarką. Jeżeli siarka jest sproszkowana, możemy ją lekko ubić. Napełnioną probówkę chwytamy w łąpę i ogrzewamy do stopienia. Ogrzewamy dalej do momentu silnego ściemnienia zawartości i początku wrzenia siarki. Zawartość probówki wlewamy do zlewki z wodą przez odwrócenie probówki do góry nogami. Gwałtownie schłodzona siarka zachowa swój stan przez kilka godzin. Siarkę możemy wyjąć z wody. Podczas wlewania wrzącej siarki, może ona ulec zapaleniu. W takim wypadku płomień możemy sgasić poprzez zanurzenie wylotu probówki w wodzie. Probówka może pęknąć, nie należy jej chwytać rękami.

 

Film w temacie